Planowanie zasobów dystrybucyjnych – DRP II

3 Czerwiec 2009 (http://erp.info.pl/drp/)

Planowanie potrzeb dystrybucyjnych – DRP (z ang. Distribution Requirements Planning) służy do obliczenia potrzeb i planowania transportu w całej sieci dystrybucji na podstawie prognoz sprzedaży w poszczególnych jednostkach organizacyjnych (centrach dystrybucyjnych, sklepach itp.) oraz zdefiniowanej struktury dystrybucji.

Mechanizm obliczeń jest podobny do MRP, choć prostszy. Nie bazuje on na strukturze konstrukcyjnej (BOM), tylko na strukturze dystrybucji, a planowane zadania, to nie operacje technologiczne, tylko transport wyrobu z jednej lokalizacji do drugiej.

Rozbudową DRP jest mechanizm Planowania zasobów dystrybucyjnych – DRP II (z ang. Distribution Resources Planning), który umożliwia uwzględnienie także niezbędnych zasobów potrzebnych do dystrybucji (np. samochodów, kierowców).

Powiązania: DRP – MPS – MRP

Struktura dystrybucji (ang. Bill of Distribution), to określenie powiązań pomiędzy poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi w strukturze dystrybucji odzwierciedlające sposób, w jaki towar jest transportowany w pomiędzy nimi. Powiązania te mogą być niezależnie od struktury organizacyjnej firmy.

Do planowania potrzeb w strukturze dystrybucji służy mechanizm DRP. Komunikuje on się z Harmonogramem Głównym, który odpowiada za planowanie spływu wyrobów gotowych na magazyn i zarazem stanowi wejście do MRP.

Przeznaczenie

DRP jest przeznaczone dla firm stosujących strategię produkcji na magazyn –  MTS (ang. Make to Stock), przy czym wyroby nie są zatrzymywane w magazynie centralnym, tylko dystrybuowane we własnej sieci dystrybucji.

Mechanizm DRP sprawdzi się także w niektórych sieciach handlowych (firmach pozbawionych własnej produkcji), jeśli większość towarów przechodzi przez jedno lub kilka centrów dystrybucyjnych; innymi słowy: przypadki, gdy jednostki organizacyjne samemu zaopatrują się w towary kupując je spoza sieci, są rzadkie.

Jeśli w sieci handlowej dominują towary, w które samemu zaopatrują się poszczególne jednostki, czyli towary nieprzechodzące przez strukturę dystrybucji, to stosowanie mechanizmu DRP byłoby niewłaściwe. Mechanizmu tego również nie stosuje się w firmach korzystających z obcej sieci dystrybucji ani w firmach spedycyjnych.

Algorytm DRP

SKU (z ang. Stockkeeping Unit), to informacja o indeksie w konkretnej jednostce organizacyjnej struktury dystrybucji. Przykładowo: ten sam indeks w centrum dystrybucyjnym i czterech sklepach, to pięć SKU.

Wszystkie przeliczenia w DRP realizuje się dla poszczególnych SKU w układzie tabelarycznym podobnym do MRP. Wyszczególnia się więc takie pojęcia, jak: Potrzeby Brutto  (ang. Gross Requirements), Planowane dostawy (ang. Scheduled Receipts), PAB (Planowany stan zapasu, z ang. Projected Available Balance), Potrzeby netto (ang. Net requirements), Planowane przyjęcia (ang. Planned Order Receipts) i Planowane uruchomienia (ang. Planned Order Release).

Potrzeby brutto obejmują prognozę sprzedaży z danej jednostki i zapotrzebowania wynikające z Planowanych uruchomień dla jednostek następnych w strukturze dystrybucji.

Planowane dostawy pokazują towary w drodze. Wpis w odpowiedniej komórce tabeli oznacza planowaną wielkość dostawy w okresie zgodnym z terminem planowanej dostawy.

PAB obrazuje planowaną wielkość stanu zapasu na koniec każdego okresu. Jest on wyliczany przez system wg nast. wzoru:
     PAB (n) = PAB (n-1) – PB(n) + PD(n) + PP(n),
gdzie n – numer okresu.
Każdorazowy spadek wskaźnika PAB poniżej zera, to sygnał że potrzebna jest dodatkowa reakcja, gdyż popyt nie będzie mógł być w całości zaspokojony.

Jeśli wychodzi ujemny PAB, to system wylicza PN, które są odwrotnością PAB. Potrzeby netto pokazują ile brakuje danego SKU (indeksu w tej jednostce), na ich podstawie są wstawiane przez system uruchomienia i przyjęcia, co dalej skutkuje przeliczeniem PAB, ale pierwotnie PN nie są już nadpisywane.

Planowane uruchomienie i planowane przyjęcie obrazują zlecenie transportowe zaplanowane przez system, przy czym: termin planowanego przyjęcia jest zgodny z terminem, w którym wystąpiły PN, a wielkość zlecenia transportowego wynika z wielkości PN zmodyfikowanej zgodnie z obowiązującym mechanizmem partiowania. Przykładowo: może to być wielokrotność wielkości partii pokrywająca w całości PN. Planowane uruchomienie jest równe wielkości planowanego przyjęcia, ale z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym wynikającym ze zdefiniowanego czasu transportu dla danego SKU.

Planowanie zasobów dystrybucyjnych – DRP II

Planowanie zasobów dystrybucyjnych służy do pokazania zapotrzebowania na krytyczne zasoby do transportu towarów w sieci dystrybucji i zestawienia ich z dostępnymi mocami.

Do wyliczenia zapotrzebowania wykorzystuje się specyfikację zasobów (ang. Bill of Resources), w której określa się wielkości zużywanych zasobów przez poszczególne SKU.

Wyniki DRP II zwykle prezentuje się w postaci tabelarycznej. W przypadku wystąpienia nieznacznych przeciążeń można zwiększyć dostępność zasobów (np. praca w nadgodzinach) lub wprowadzić ręcznie modyfikacje w tabeli DRP.

Tags: , ,


Możesz śledzić komentarze do tego wpisu dzięki kanałom RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz, lub trackback z własnej strony.

Skomentuj

1. Wysyłając komentarz do artykułu zgadzasz się na pokazanie twoich słów i imienia, a także adresu strony domowej na niniejszej stronie internetowej. 2. Komentarze mogą pojawiać się z opóźnieniem i podlegać weryfikacji. 3. Absolutnie zakazane jest spamowanie.

© 2017, Centrum informacji o ERP, http://erp.info.pl, Zbyszek Lisowski, tel. +48 601 205 182, e-mail: peritus@erp.info.pl